Η ανάγκη επιβίωσης στις μέρες μας, ειδικά στο χώρο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που δεν υπάρχει εύκολα οικονομικό απόθεμα, εάν δεν ελεγχθεί μπορεί να αποβεί μοιραία σε μια επιχείρηση. Ο λόγος είναι ότι συνήθως όταν διατηρούμε μια επιχείρηση χωρίς ένα επιχειρηματικό πλάνο, χωρίς οργανωμένο marketing με σύστημα και μάλιστα σε καλές εποχές, όταν ξεσπάσει μια κρίση, ο ιδιοκτήτης στην προσπάθεια του να αμυνθεί ξεκινάει πρώτα από τη μείωση εξόδων που είναι και το φυσιολογικό, αλλά όχι και το ενδεδειγμένο.
Γιατί με αυτό τον τρόπο ξεσπάει στο ανθρώπινο δυναμικό του και σκοτώνει πολλές φορές άδικα το "οξυγόνο" της επιχείρησης του, κάνοντας μειώσεις και κόντρα μειώσεις προσωπικού. Χωρίς έρευνα αγοράς, χωρίς ανάλυση των νέων αναγκών της κοινωνίας μας, χωρίς σοβαρή οικονομοτεχνική μελέτη, προβαίνει σε σπασμωδικές αντιδράσεις.
Το χειρότερο δε είναι ότι κάνει εκπτώσεις στις υπηρεσίες του, που δεν φαντάζονταν πριν ότι θα έκανε, με μόνο στόχο να μην χάσει κανένα πελάτη σε μια τόσο δύσκολη και ανταγωνιστική εποχή, πάντα κατά τη γνώμη του. Όμως ξεχνάει ότι με αυτό τον τρόπο "ρίχνει" την ποιότητα των υπηρεσιών του και ο υποψήφιος πελάτης ΘΕΛΕΙ πάντα το "φθηνό" αλλά και το "ποιοτικό" ταυτόχρονα στην πλειοψηφία του, εκτός από περιπτώσεις πελατών που έχουν ιδία πείρα της ελεύθερης αγοράς εργασίας και συναισθάνονται πως "βγαίνει" το κέρδος στα μικρά μαγαζιά !!!!!!
Με αποτέλεσμα ο ιδιοκτήτης της μικρής επιχείρησης, ξεκινάει να πέφτει πλέον στα μάτια των μελλοντικών πελατών του, παράλληλα μειώνονται τραγικά τα έσοδα της επιχείρησης, χωρίς να έχει την ψυχική δύναμη ο ιδιοκτήτης να ξ αναγεννήσει νέες ιδέες και στρατηγικές που θα του ενισχύσουν την "ψυχολογία" δημιουργικότητας. Η μια σπασμωδική κίνηση διαδέχεται την άλλη, σαν τα χαστούκια που πέφτουν διαδοχικά σε στιγμές μεγάλου θυμού.
Εδώ φίλοι μου θέλει ψυχική ανασυγκρότηση, θέλει να κοιτάξουμε στο παρελθόν και να καταγράψουμε τα δυνατά σημεία που είχε και προσέφερε η επιχείρηση μας στην κοινωνία στις καλές εποχές, να επαναπροσδιορίσουμε το marketing της επιχείρησης μας, να δεχτούμε επιτέλους να πάμε σε "σεμινάρια" νέων δεξιοτήτων και να στοχεύσουμε σε νέο target group πελατών, με το κατάλληλο μήνυμα, μέσα από τα νέα κατάλληλα σημεία διανομής που θα εντοπίσουμε από την έρευνα μας. Η αναπτέρωση του ηθικού μας, κοιτάζοντας το πρόσωπο μας κάθε πρωί με αγάπη και ανάλαφρη διάθεση "...ότι κάνω αυτό που λέει η καρδούλα μου, προσπαθώ και πάλι και αν χρειαστεί να αλλάξω πλώρη ή είδος εργασίας ή τοποθεσία ΔΕΝ σημαίνει ότι απέτυχα, αλλά απλά ΑΛΛΑΞΑ....
Δηλαδή ΠΡΟΧΩΡΗΣΑ ΜΠΡΟΣΤΑ !!!

Βασίλη, έτσι όπως τοποθετείσαι στο άρθρο σου, πιστεύεις ότι κάποιος επαγγελματίας που κάτω από το τρομερό βάρος και την πίεση που δέχεται αυτήν την περίοδο αναγκάζεται να κλείσει, εισπράττει (εκτός από τον εφιάλτη της ανεργίας) και την άίσθηση της προσωπικής αποτυχίας;
ΑπάντησηΔιαγραφήΑν νοιώθει ότι "κλείνει" ΝΑΙ την εισπράττει, αλλά αν νοιώθει ότι απλά κάνει ένα νέο βήμα αλλαγής της επαγγελματικής του διαδρομής, γιατί απλά προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα, τότε συνεχίζει με σταθερή "ψυχολογία". Η αλλαγή είναι δύσκολη στη ζωή μας, γιατί δεν έχουμε εκπαιδευτεί από μικρά παιδιά στη διαχείριση κρίσεων, αλλά είμαι κάθετα πεπεισμένος ότι είναι εφικτή, αρκεί να δούμε από άλλη οπτική γωνία το "θέμα" που μας συμβαίνει. Το πραγματικό "πρόβλημα" δεν είμαστε εμείς, αλλά η άποψη που έχουμε για το πρόβλημα και το παιχνίδι του νου που αφηνόμαστε και παίζουμε..... ΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ, ΑΛΛΟ ΤΟΣΟ ΕΥΚΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ !!! Και για να μην εκτιμηθώ ως "συμβουλάτορας", δηλώνω ότι και εγώ κάνω τον προσωπικό μου αγώνα για να αλλάξω.
ΑπάντησηΔιαγραφή