Η ανάγκη "επιβίωσης" οδηγεί στον πανικό και στο άδικο κλείσιμο μιας επιχείρησης...

Η ανάγκη επιβίωσης στις μέρες μας, ειδικά στο χώρο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που δεν υπάρχει εύκολα οικονομικό απόθεμα, εάν δεν ελεγχθεί μπορεί να  αποβεί μοιραία σε μια επιχείρηση. Ο λόγος είναι ότι συνήθως όταν διατηρούμε μια επιχείρηση χωρίς ένα επιχειρηματικό πλάνο, χωρίς οργανωμένο marketing με σύστημα και μάλιστα σε καλές εποχές, όταν ξεσπάσει μια κρίση, ο ιδιοκτήτης στην προσπάθεια του να αμυνθεί ξεκινάει πρώτα από τη μείωση εξόδων που είναι και το φυσιολογικό, αλλά όχι και το ενδεδειγμένο.

Γιατί με αυτό τον τρόπο ξεσπάει στο ανθρώπινο δυναμικό του και σκοτώνει πολλές φορές άδικα το "οξυγόνο" της επιχείρησης του, κάνοντας μειώσεις και κόντρα μειώσεις προσωπικού. Χωρίς έρευνα αγοράς, χωρίς ανάλυση των νέων αναγκών της κοινωνίας μας, χωρίς σοβαρή οικονομοτεχνική μελέτη, προβαίνει σε σπασμωδικές αντιδράσεις.

Το χειρότερο δε είναι ότι κάνει εκπτώσεις στις υπηρεσίες του, που δεν φαντάζονταν πριν ότι θα έκανε, με μόνο στόχο να μην χάσει κανένα πελάτη σε μια τόσο δύσκολη και ανταγωνιστική εποχή, πάντα κατά τη γνώμη του. Όμως ξεχνάει ότι με αυτό τον τρόπο "ρίχνει" την ποιότητα των υπηρεσιών του και ο υποψήφιος πελάτης ΘΕΛΕΙ πάντα το "φθηνό" αλλά και το "ποιοτικό" ταυτόχρονα στην πλειοψηφία του, εκτός από περιπτώσεις πελατών που έχουν ιδία πείρα της ελεύθερης αγοράς εργασίας και συναισθάνονται πως "βγαίνει" το κέρδος στα μικρά μαγαζιά !!!!!!

Με αποτέλεσμα ο ιδιοκτήτης της μικρής επιχείρησης, ξεκινάει να πέφτει πλέον στα μάτια των μελλοντικών πελατών του, παράλληλα μειώνονται τραγικά τα έσοδα της επιχείρησης, χωρίς να έχει την ψυχική δύναμη ο ιδιοκτήτης να ξ αναγεννήσει νέες ιδέες και στρατηγικές που θα του ενισχύσουν την "ψυχολογία" δημιουργικότητας. Η μια σπασμωδική κίνηση διαδέχεται την άλλη, σαν τα χαστούκια που πέφτουν διαδοχικά σε στιγμές μεγάλου θυμού.

Εδώ φίλοι μου θέλει ψυχική ανασυγκρότηση, θέλει να κοιτάξουμε στο παρελθόν και να καταγράψουμε τα δυνατά σημεία που είχε και προσέφερε η επιχείρηση μας στην κοινωνία στις καλές εποχές, να επαναπροσδιορίσουμε το marketing της επιχείρησης μας, να δεχτούμε επιτέλους να πάμε σε "σεμινάρια" νέων δεξιοτήτων και να στοχεύσουμε σε νέο target group πελατών, με το κατάλληλο μήνυμα, μέσα από τα νέα κατάλληλα σημεία διανομής που θα εντοπίσουμε από την έρευνα μας. Η αναπτέρωση του ηθικού μας, κοιτάζοντας το πρόσωπο μας κάθε πρωί με αγάπη και ανάλαφρη διάθεση "...ότι κάνω αυτό που λέει η καρδούλα μου, προσπαθώ και πάλι και αν χρειαστεί να αλλάξω πλώρη ή είδος εργασίας ή τοποθεσία ΔΕΝ σημαίνει ότι απέτυχα, αλλά απλά ΑΛΛΑΞΑ.... 

Δηλαδή ΠΡΟΧΩΡΗΣΑ ΜΠΡΟΣΤΑ !!! 

Πως θα διατηρήσετε τη "θέση σας" στον ιδιωτικό χώρο εργασίας ;

Συγχωρέστε με για τις προσωπικές μου απόψεις, που θα εκφράσω παρακάτω, δίνοντας μόνο ένα μικρό μέρος βασικών συμβουλών σε νέους εργαζόμενος στον ιδιωτικό χώρο, από την προσωπική μου πείρα. Το πρώτο πράγμα που σκέφτεται κάποιος διαβάζοντας τον τίτλο είναι "σιγά μην υπάρχουν κόλπα να κρατήσουμε την θέση μας, αν ο εργοδότης δεν βγαίνει και έχει αποφασίσει να μας διώξει...". Κατανοητό απόλυτα σαν αντίδραση και έχει βάση. Αλλά δεν βοηθάει την δύσκολη κατάσταση που διαμορφώνεται στην ελεύθερη αγορά εργασίας, αντιθέτως την επιδεινώνει. Ναι υπάρχουν τρόποι, που μπορούν να μας ξεμπλοκάρουν από την δύσκολη φάση που περνάμε στις σχέσεις μας. Γιατί μην ξεχνάμε ότι η αξία αυτής της ζωής, όσο θα την έχουμε, δεν είναι τα μηδενικά στην τράπεζα, αλλά οι "ανθρώπινες σχέσεις". Και αυτές είναι που μας ανεβάζουν πολλές φορές στα ύψη της εργασιακής μας διαδρομής και επιτυχίας.

Τι πρέπει να κάνει λοιπόν ένας εργαζόμενος του ιδιωτικού χώρου:

1. Να μπει στη θέση του εργοδότη, χωρίς ανταγωνιστικά συναισθήματα, προσπαθώντας να νοιώσει ότι όλοι έχουμε πλέον αντικειμενική δυσκολία
2. Να καταλάβει με κάθε τρόπο, ότι το "χρήμα" ρέει κυκλικά και εφόσον το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας χάνει από τα εισοδήματα του και μειώνει τον καταναλωτισμό του, αυτομάτως ΟΛΟΙ χάνουν από αυτό !!! 
3. Να βγάλει από το μυαλό του μολυσμένες σκέψεις εναντίον του νευρικού και παράξενου πλέον εργοδότη του, που τον παραπέμπουν σε σκέψεις "ότι και καλά έχει μωρέ μαζέψει αρκετά τόσα χρόνια, οπότε μπορεί να αντέχει, αλίμονο σε εμάς...". 
4. Να συνεχίζει με τον ίδιο και περισσότερο ζήλο την προσφορά υπηρεσιών του, χωρίς να διαιρεί τις ώρες με τον νέο μισθό που παίρνει.
5. Να δεχθεί προτεινόμενη μείωση του μισθού του και αν μπορεί να το πει από μόνος του, βλέποντας ότι η κατάσταση φτάνει στο απροχώρητο από στιγμή σε στιγμή για την επιχείρηση που εργάζεται. Καλύτερα να συμβάλλει να μην κλείσει αυτή η επιχείρηση, παρά να συνεχίσει να κάνει το κορόιδο και να περιμένει ΜΟΝΟ την αντίδραση του "πνιγμένου" εργοδότη !!! Η κατάσταση "έξω" είναι πολύ πιο ζόρικη, από ένα μισθό που συνεχίζει να έρχεται κάθε μήνα, έστω και μειωμένο.
6. Να έχει ψηλά τις κεραίες του και όταν εντοπίζει επιπλέον ανάγκες της επιχείρησης να τρέχει να προσφέρει τις γνώσεις του, έστω και αφιλοκερδώς για αυτό τον δύσκολο καιρό.
7. Να μην μπαίνει στο "τρυπάκι" της παρεξηγημένης ατάκας παλαιότερων εργαζομένων "θα μας πληρώσετε, ότι λέει ο νόμος...", τη στιγμή που απαξιώνονται νόμοι και ιδανικά σε μια προβληματική κοινωνία. Αλλά να δώσει τόπο στην οργή, αφού διακρίνει φυσικά ότι δεν υφίσταται κοροϊδία και από την άλλη πλευρά, δεχόμενος να αμείβεται, έτσι ώστε να μπορεί να αντέξει για κάποιο καιρό αυτή η επιχείρηση.
8. Επίσης ο εργαζόμενος θα πρέπει άμεσα να επιδιώξει να επιμορφωθεί σε νέες και σύγχρονες δεξιότητες, ειδικά σε ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ !!!!!!!
9. Εάν ο εργαζόμενος στον ιδιωτικό χώρο, προσβλέπει στην αποζημίωση και δεν φεύγει από μια προβληματική επιχείρηση, διαιωνίζοντας μια αρρωστημένη σχέση με τον εργοδότη του, προσωπική μου άποψη χαμένος βγαίνει ο εργαζόμενος που χάνει χρόνο από την όποια επαφή του με την αγορά εργασίας, αφού ούτως ή άλλως ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης είναι ήδη διαλυμένος...............Πάνω από όλα μην είναι αιτία οι εργασιακές μας σχέσεις και καλλιεργούμε αρρωστημένα συναισθήματα μέσα μας, μόνο και μόνο να περάσει το "δικό μας" εις βάρος κάποιου άλλου, που κάποια χρόνια, μας έδινε "και τρώγαμε ψωμί.......".
10. Εφόσον ο εργαζόμενος βλέπει ότι δεν υπάρχει μέλλον σε μια επιχείρηση και νοιώθει ήσυχος με τη συνείδηση του, στα θέματα συνεργασίας με τους ιδιοκτήτες, θα πρέπει γρήγορα να "φεύγει" και να ξεκινάει ένα νέο τρόπο ζωής, κάνοντας τις εξής κινήσεις:
1. να κάτσει και να χαρτογραφήσει σε ένα χαρτί ή στον υπολογιστή του, τα θετικά του σημεία που πιστεύει ότι μπορεί να αναδείξει στην πρώτη συνέντευξη που θα χρειαστεί να περάσει. 
2. μην το αγνοήσετε αυτό που σας επισημαίνω, καθώς το "γράψιμο" συμβάλλει στο ξεκλείδωμα, χαρισμάτων που δεν τα είχαμε φανταστεί ποτέ. 
3. στη συνέχεια να καταγράψει τι θα ήθελε να κάνει, άσχετα με την σοβαρή ανεργία που υπάρχει, βάζοντας δόση χιούμορ ! "Η νόηση φίλοι μου γίνεται πράξη".
4. να φτιάξει στη συνέχεια ένα βιογραφικό σημείωμα, παίρνοντας ιδέες από το Internet με την βοήθεια του Word , πάνω από όλα.
5. στη συνέχεια να ψάξει να βρει σεμινάρια πάνω σε νέες δεξιότητες (υπολογιστές, ξένες γλώσσες, διοίκηση & οικονομία κλπ) που θα του τραβήξουν το ενδιαφέρον, αλλά κατά προτίμηση όχι επιδοτούμενα, που ούτως ή άλλως δεν προσφέρουν στην κατάρτιση, αλλά με πληρωμή σε ιδιωτικά κέντρα που έχουν ολιγομελή τμήματα. 
6. κατόπιν να περάσει, μετά από ένα διάστημα που το αφιέρωσε με αυτό τον τρόπο στον εαυτό του και στην προπόνηση της ανάδειξης νέων ταλέντων του, στην ΔΡΑΣΗ, πηγαίνοντας σε διάφορες μικρές ή μεγάλες επιχειρήσεις και αφήνοντας ένα βιογραφικό σημείωμα, λέγοντας ότι είμαι στη διάθεση σας για συνέντευξη, καθώς πιστεύω στις δυνατότητες μου !!! 
7. προσοχή ΜΙΛΑΜΕ ΜΕ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ ΛΟΓΩ ΕΠΟΧΗΣ, καθώς ο υπεύθυνος πρόσληψης δεν θέλει να εισπράξει μελαγχολία από το προφίλ ενός ανθρώπου που ψάχνει να του δώσει "πνοή" στους νέους πελάτες του.
8. Φίλοι μου είναι θέμα χρόνου η ευκαιρία που θα παρουσιαστεί στη νέα φάση της ζωής μας, ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΜΕΝΟΙ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΈΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΕ ΤΥΧΗ !!!!!!!