Ζητούνται εξειδικευμένα άτομα να ξέρουν ........

Τον τελευταίο καιρό διαπιστώνω ότι παρουσιάζεται μια ζήτηση σε έντυπη ή ψηφιακή μορφή σε εξειδικευμένα άτομα σε διάφορους τομείς. Άραγε είναι έτοιμη η αγορά εργασίας να αντιμετωπίσει την νέα πραγματικότητα ;;;

Για να γίνω πιο συγκεκριμένος θα αναφερθώ στο δικό μου αντικείμενο, την εκπαίδευση πληροφορικής, όπου δειλά - δειλά αλλά με σταθερό ρυθμό αυξάνονται οι ζητήσεις σε προγραμματιστές στα κινητά τηλέφωνα. Σε προγραμματιστές που μπορούν να ανταποκριθούν στην κατασκευή εφαρμογών για κινητά τηλέφωνα, iphon, ipad κλπ.

Κάτι που θα έχει πολύ μεγάλο ΜΕΛΛΟΝ !!!!

Οι γνώσεις που χρειάζονται είναι σε γλώσσες προγραμματισμού, C, C++, Xcode, Objective-C και όχι μόνο......!

Δυστυχώς είναι πάρα πολύ λίγοι αυτοί που μπορούν να ανταποκριθούν έως και απειροελάχιστοι, λόγω έλλειψης γνώσεων και δεξιοτήτων, καθώς πρόκειται για νέες δεξιότητες που πρέπει να εκπαιδευτούν για να τις αποκτήσουν ή αυτοί που υπάρχουν από τους νέους απόφοιτους από τα πολυτεχνεία, πανεπιστήμια, θέλουν να αμειφθούν πάρα πολύ καλά, για τα δεδομένα της εποχής μας. Όχι ότι δεν το αξίζουν, σαφώς και πιστεύω ότι πρέπει να αμειφθούν για μια γνώση που την κατέχουν ολίγοι, ΑΛΛΑ όχι σε αυτή την φάση που διανύουμε. Τώρα θέλει σύνεση και το πάν είναι να είμαστε σε ενεργή δράση έστω και με ελάχιστα χρήματα, καθώς οι κοστολογήσεις ακριβών υπηρεσιών, ειδικά της εκπαίδευσης ΔΕΝ πληρώνονται και ΔΕΝ πουλάνε. Ενώ οικονομικές υπηρεσίες εκπαίδευσης θα έχουν και πάλι ΜΕΛΛΟΝ, αρκεί ιδιοκτήτες των εκπαιδευτικών δομών και καθηγητές συνεργαστούν με νέα δεδομένα, με λογική αμοιβαίου κέρδους. 

Καλύτερα να έχουν και οι δύο πλευρές "δουλειά" παρά κανένας..............

Τέλος μια συμβουλή στα νέα παιδιά, να κυνηγήσουν την εκπαίδευση με προσανατολισμό την γνώση και την νέα δεξιότητα μέσα από αξιοπρεπή σεμινάρια και να αφήσουν την μιζέρια των ενηλίκων, ".....άσε τώρα που πας, δεν σου χρειάζεται αυτό, θα το κάνεις όταν θα σου χρειαστεί, μα στο κάτω - κάτω το βρίσκεις και δωρεάν από το διαδίκτυο  και άλλα τέτοια παραπλανητικά.....". 

Πιστέψτε με είναι εγκληματικό και θα επαναλάβω αυτό που υπονόησα και στο προηγούμενο post, ΟΤΙ Η ΚΑΛΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΜΕ ΝΕΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΟΤΑΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ, ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ !!!!!!!!!

Η ανάγκη "επιβίωσης" οδηγεί στον πανικό και στο άδικο κλείσιμο μιας επιχείρησης...

Η ανάγκη επιβίωσης στις μέρες μας, ειδικά στο χώρο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που δεν υπάρχει εύκολα οικονομικό απόθεμα, εάν δεν ελεγχθεί μπορεί να  αποβεί μοιραία σε μια επιχείρηση. Ο λόγος είναι ότι συνήθως όταν διατηρούμε μια επιχείρηση χωρίς ένα επιχειρηματικό πλάνο, χωρίς οργανωμένο marketing με σύστημα και μάλιστα σε καλές εποχές, όταν ξεσπάσει μια κρίση, ο ιδιοκτήτης στην προσπάθεια του να αμυνθεί ξεκινάει πρώτα από τη μείωση εξόδων που είναι και το φυσιολογικό, αλλά όχι και το ενδεδειγμένο.

Γιατί με αυτό τον τρόπο ξεσπάει στο ανθρώπινο δυναμικό του και σκοτώνει πολλές φορές άδικα το "οξυγόνο" της επιχείρησης του, κάνοντας μειώσεις και κόντρα μειώσεις προσωπικού. Χωρίς έρευνα αγοράς, χωρίς ανάλυση των νέων αναγκών της κοινωνίας μας, χωρίς σοβαρή οικονομοτεχνική μελέτη, προβαίνει σε σπασμωδικές αντιδράσεις.

Το χειρότερο δε είναι ότι κάνει εκπτώσεις στις υπηρεσίες του, που δεν φαντάζονταν πριν ότι θα έκανε, με μόνο στόχο να μην χάσει κανένα πελάτη σε μια τόσο δύσκολη και ανταγωνιστική εποχή, πάντα κατά τη γνώμη του. Όμως ξεχνάει ότι με αυτό τον τρόπο "ρίχνει" την ποιότητα των υπηρεσιών του και ο υποψήφιος πελάτης ΘΕΛΕΙ πάντα το "φθηνό" αλλά και το "ποιοτικό" ταυτόχρονα στην πλειοψηφία του, εκτός από περιπτώσεις πελατών που έχουν ιδία πείρα της ελεύθερης αγοράς εργασίας και συναισθάνονται πως "βγαίνει" το κέρδος στα μικρά μαγαζιά !!!!!!

Με αποτέλεσμα ο ιδιοκτήτης της μικρής επιχείρησης, ξεκινάει να πέφτει πλέον στα μάτια των μελλοντικών πελατών του, παράλληλα μειώνονται τραγικά τα έσοδα της επιχείρησης, χωρίς να έχει την ψυχική δύναμη ο ιδιοκτήτης να ξ αναγεννήσει νέες ιδέες και στρατηγικές που θα του ενισχύσουν την "ψυχολογία" δημιουργικότητας. Η μια σπασμωδική κίνηση διαδέχεται την άλλη, σαν τα χαστούκια που πέφτουν διαδοχικά σε στιγμές μεγάλου θυμού.

Εδώ φίλοι μου θέλει ψυχική ανασυγκρότηση, θέλει να κοιτάξουμε στο παρελθόν και να καταγράψουμε τα δυνατά σημεία που είχε και προσέφερε η επιχείρηση μας στην κοινωνία στις καλές εποχές, να επαναπροσδιορίσουμε το marketing της επιχείρησης μας, να δεχτούμε επιτέλους να πάμε σε "σεμινάρια" νέων δεξιοτήτων και να στοχεύσουμε σε νέο target group πελατών, με το κατάλληλο μήνυμα, μέσα από τα νέα κατάλληλα σημεία διανομής που θα εντοπίσουμε από την έρευνα μας. Η αναπτέρωση του ηθικού μας, κοιτάζοντας το πρόσωπο μας κάθε πρωί με αγάπη και ανάλαφρη διάθεση "...ότι κάνω αυτό που λέει η καρδούλα μου, προσπαθώ και πάλι και αν χρειαστεί να αλλάξω πλώρη ή είδος εργασίας ή τοποθεσία ΔΕΝ σημαίνει ότι απέτυχα, αλλά απλά ΑΛΛΑΞΑ.... 

Δηλαδή ΠΡΟΧΩΡΗΣΑ ΜΠΡΟΣΤΑ !!! 

Πως θα διατηρήσετε τη "θέση σας" στον ιδιωτικό χώρο εργασίας ;

Συγχωρέστε με για τις προσωπικές μου απόψεις, που θα εκφράσω παρακάτω, δίνοντας μόνο ένα μικρό μέρος βασικών συμβουλών σε νέους εργαζόμενος στον ιδιωτικό χώρο, από την προσωπική μου πείρα. Το πρώτο πράγμα που σκέφτεται κάποιος διαβάζοντας τον τίτλο είναι "σιγά μην υπάρχουν κόλπα να κρατήσουμε την θέση μας, αν ο εργοδότης δεν βγαίνει και έχει αποφασίσει να μας διώξει...". Κατανοητό απόλυτα σαν αντίδραση και έχει βάση. Αλλά δεν βοηθάει την δύσκολη κατάσταση που διαμορφώνεται στην ελεύθερη αγορά εργασίας, αντιθέτως την επιδεινώνει. Ναι υπάρχουν τρόποι, που μπορούν να μας ξεμπλοκάρουν από την δύσκολη φάση που περνάμε στις σχέσεις μας. Γιατί μην ξεχνάμε ότι η αξία αυτής της ζωής, όσο θα την έχουμε, δεν είναι τα μηδενικά στην τράπεζα, αλλά οι "ανθρώπινες σχέσεις". Και αυτές είναι που μας ανεβάζουν πολλές φορές στα ύψη της εργασιακής μας διαδρομής και επιτυχίας.

Τι πρέπει να κάνει λοιπόν ένας εργαζόμενος του ιδιωτικού χώρου:

1. Να μπει στη θέση του εργοδότη, χωρίς ανταγωνιστικά συναισθήματα, προσπαθώντας να νοιώσει ότι όλοι έχουμε πλέον αντικειμενική δυσκολία
2. Να καταλάβει με κάθε τρόπο, ότι το "χρήμα" ρέει κυκλικά και εφόσον το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας χάνει από τα εισοδήματα του και μειώνει τον καταναλωτισμό του, αυτομάτως ΟΛΟΙ χάνουν από αυτό !!! 
3. Να βγάλει από το μυαλό του μολυσμένες σκέψεις εναντίον του νευρικού και παράξενου πλέον εργοδότη του, που τον παραπέμπουν σε σκέψεις "ότι και καλά έχει μωρέ μαζέψει αρκετά τόσα χρόνια, οπότε μπορεί να αντέχει, αλίμονο σε εμάς...". 
4. Να συνεχίζει με τον ίδιο και περισσότερο ζήλο την προσφορά υπηρεσιών του, χωρίς να διαιρεί τις ώρες με τον νέο μισθό που παίρνει.
5. Να δεχθεί προτεινόμενη μείωση του μισθού του και αν μπορεί να το πει από μόνος του, βλέποντας ότι η κατάσταση φτάνει στο απροχώρητο από στιγμή σε στιγμή για την επιχείρηση που εργάζεται. Καλύτερα να συμβάλλει να μην κλείσει αυτή η επιχείρηση, παρά να συνεχίσει να κάνει το κορόιδο και να περιμένει ΜΟΝΟ την αντίδραση του "πνιγμένου" εργοδότη !!! Η κατάσταση "έξω" είναι πολύ πιο ζόρικη, από ένα μισθό που συνεχίζει να έρχεται κάθε μήνα, έστω και μειωμένο.
6. Να έχει ψηλά τις κεραίες του και όταν εντοπίζει επιπλέον ανάγκες της επιχείρησης να τρέχει να προσφέρει τις γνώσεις του, έστω και αφιλοκερδώς για αυτό τον δύσκολο καιρό.
7. Να μην μπαίνει στο "τρυπάκι" της παρεξηγημένης ατάκας παλαιότερων εργαζομένων "θα μας πληρώσετε, ότι λέει ο νόμος...", τη στιγμή που απαξιώνονται νόμοι και ιδανικά σε μια προβληματική κοινωνία. Αλλά να δώσει τόπο στην οργή, αφού διακρίνει φυσικά ότι δεν υφίσταται κοροϊδία και από την άλλη πλευρά, δεχόμενος να αμείβεται, έτσι ώστε να μπορεί να αντέξει για κάποιο καιρό αυτή η επιχείρηση.
8. Επίσης ο εργαζόμενος θα πρέπει άμεσα να επιδιώξει να επιμορφωθεί σε νέες και σύγχρονες δεξιότητες, ειδικά σε ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ !!!!!!!
9. Εάν ο εργαζόμενος στον ιδιωτικό χώρο, προσβλέπει στην αποζημίωση και δεν φεύγει από μια προβληματική επιχείρηση, διαιωνίζοντας μια αρρωστημένη σχέση με τον εργοδότη του, προσωπική μου άποψη χαμένος βγαίνει ο εργαζόμενος που χάνει χρόνο από την όποια επαφή του με την αγορά εργασίας, αφού ούτως ή άλλως ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης είναι ήδη διαλυμένος...............Πάνω από όλα μην είναι αιτία οι εργασιακές μας σχέσεις και καλλιεργούμε αρρωστημένα συναισθήματα μέσα μας, μόνο και μόνο να περάσει το "δικό μας" εις βάρος κάποιου άλλου, που κάποια χρόνια, μας έδινε "και τρώγαμε ψωμί.......".
10. Εφόσον ο εργαζόμενος βλέπει ότι δεν υπάρχει μέλλον σε μια επιχείρηση και νοιώθει ήσυχος με τη συνείδηση του, στα θέματα συνεργασίας με τους ιδιοκτήτες, θα πρέπει γρήγορα να "φεύγει" και να ξεκινάει ένα νέο τρόπο ζωής, κάνοντας τις εξής κινήσεις:
1. να κάτσει και να χαρτογραφήσει σε ένα χαρτί ή στον υπολογιστή του, τα θετικά του σημεία που πιστεύει ότι μπορεί να αναδείξει στην πρώτη συνέντευξη που θα χρειαστεί να περάσει. 
2. μην το αγνοήσετε αυτό που σας επισημαίνω, καθώς το "γράψιμο" συμβάλλει στο ξεκλείδωμα, χαρισμάτων που δεν τα είχαμε φανταστεί ποτέ. 
3. στη συνέχεια να καταγράψει τι θα ήθελε να κάνει, άσχετα με την σοβαρή ανεργία που υπάρχει, βάζοντας δόση χιούμορ ! "Η νόηση φίλοι μου γίνεται πράξη".
4. να φτιάξει στη συνέχεια ένα βιογραφικό σημείωμα, παίρνοντας ιδέες από το Internet με την βοήθεια του Word , πάνω από όλα.
5. στη συνέχεια να ψάξει να βρει σεμινάρια πάνω σε νέες δεξιότητες (υπολογιστές, ξένες γλώσσες, διοίκηση & οικονομία κλπ) που θα του τραβήξουν το ενδιαφέρον, αλλά κατά προτίμηση όχι επιδοτούμενα, που ούτως ή άλλως δεν προσφέρουν στην κατάρτιση, αλλά με πληρωμή σε ιδιωτικά κέντρα που έχουν ολιγομελή τμήματα. 
6. κατόπιν να περάσει, μετά από ένα διάστημα που το αφιέρωσε με αυτό τον τρόπο στον εαυτό του και στην προπόνηση της ανάδειξης νέων ταλέντων του, στην ΔΡΑΣΗ, πηγαίνοντας σε διάφορες μικρές ή μεγάλες επιχειρήσεις και αφήνοντας ένα βιογραφικό σημείωμα, λέγοντας ότι είμαι στη διάθεση σας για συνέντευξη, καθώς πιστεύω στις δυνατότητες μου !!! 
7. προσοχή ΜΙΛΑΜΕ ΜΕ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ ΛΟΓΩ ΕΠΟΧΗΣ, καθώς ο υπεύθυνος πρόσληψης δεν θέλει να εισπράξει μελαγχολία από το προφίλ ενός ανθρώπου που ψάχνει να του δώσει "πνοή" στους νέους πελάτες του.
8. Φίλοι μου είναι θέμα χρόνου η ευκαιρία που θα παρουσιαστεί στη νέα φάση της ζωής μας, ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΜΕΝΟΙ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΈΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΕ ΤΥΧΗ !!!!!!!

Ποιο θα είναι το μέλλον της ιδιωτικής εκπαίδευσης ;

Στην Ελλάδα μας αυτή την στιγμή παρατηρούνται οι εξής παθογένειες:

1ον) Αδύναμη παιδεία, λόγω των άπειρων πειραματισμών που δέχτηκε το εθνικό σύστημα παιδείας μας τα τελευταία χρόνια, στην προσπάθεια να αποδεικνύουν οι εκάστοτε πολιτικοί, την δύναμη της επιβολής τους στην κοινωνία που παρελάμβαναν από την ανάληψη της εξουσίας κάθε φορά. Μια παιδεία που έχει χάσει την ουσία, τον προσανατολισμό της, την αξιοπιστία της από τα ίδια τα παιδιά. Μια παιδεία που στο βωμό του κέρδους, διαιώνισε τα πιο κακογραμμένα  βιβλία που έχει άλλη Ευρωπαϊκή χώρα, μόνο και μόνο να "βολέψει" την κλίκα μεγάλο συμφερόντων που έγραψαν και εξέδωσαν αυτά τα βιβλία. Μια παιδεία που δεν κατάφερε ΠΟΤΕ να κάνει τα παιδιά της να αγαπήσουν την μάθηση, την γνώση, την δια βίου εκπαίδευση !!!!!!!!!!

2ον)  Αδύναμος έως ανύπαρκτος επαγγελματικός προσανατολισμός, με αποτέλεσμα να τυραννιούνται τα νέα παιδιά, στην προσπάθεια τους να επιλέξουν το επάγγελμα που τους ταιριάζει, με απρόβλεπτα επακόλουθα για μια κοινωνία που ευελπιστεί να αναπτυχθεί μέσα από το μέλλον των νέων της. Άστοχες επιλογές, μέτριοι μελλοντικοί επαγγελματίες .......

3ον) Παρόλο την ανάγκη του εκπαιδευτικού μας συστήματος εδώ και πολλά χρόνια, να συμπληρώνεται η εκπαίδευση των μαθητών στην κρίσιμη περίοδο του λυκείου, με ενισχυτική εκπαίδευση, καθώς επίσης την ανάγκη απορρόφησης εργατικού εκπαιδευτικού δυναμικού, λόγω ανεργίας, η γνωστή "φροντιστηριακή" εκπαίδευση, επικράτησε μεν αλλά ΔΥΣΤΥΧΩΣ συνδέθηκε ο στόχος της εντελώς άδικα ΜΟΝΟ με την γνώση που θα μας οδηγήσει τα παιδιά μας στα ΑΕΙ ή ΤΕΙ ! Τίποτα άλλο......

ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ.........

Τα φροντιστήρια θα έπρεπε να συμπλήρωναν αυτό που δεν προλάβαινε ή δεν υπήρχε ακόμα η κατάλληλη υποδομή να πετύχει η "δημόσια" παιδεία. Για αυτό και προσωπικά ποτέ δεν συμφώνησα με την ονομασία φροντιστήριο, καθώς λεηλατήθηκε από τους γονείς.

ΓΕΝΙΚΌΤΕΡΑ η όποια επένδυση του Έλληνα πολίτη σήμερα στην εκπαίδευση, υλοποιείται μόνο εάν συνδέεται με εργασιακό ή κερδοσκοπικό όφελος, ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ. Δεν τίθεται δηλαδή θέμα συζήτησης για πνευματική καλλιέργεια ή για ανάπτυξη της κρίσης με αποτέλεσμα την ταυτόχρονη βελτίωση των εργασιακών επιλογών μας, λόγω αυξημένων δεξιοτήτων, "άσε αυτά είναι ψιλά γράμματα.....".....

4ον) Αδύναμη πολιτική κρίση μεγάλου μέρους του Ελληνικού λαού, με αποτέλεσμα να δέχονται τις τοποθετήσεις ή καλύτερα προπαγάνδες κάποιων πολιτικών θέσεων, δυστυχώς επί τελευταίας κυβέρνησης Πασόκ, με αποτέλεσμα να θεωρούν όλοι τα φροντιστήρια ως βασικούς αιμορουφήχτρες της αγοράς, λόγω τιμολογιακής πολιτικής. Όχι ότι δεν υπάρχει "καπνός".....!

5ον) Η δε μεταλυκειακή εκπαίδευση, τύπου κολλεγίων, ή ΙΕΚ ή ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων πάσης φύσεως συνδέθηκε μόνο με την δυνατότητα προσωρινής δικαιολογίας μας απο τον στρατό, με την απόκτηση ενός τυπικού χαρτιού, έστω και τύπου βεβαίωσης, αρκεί να κοροϊδέψουμε κάποιους μελλοντικούς εργοδότες που θα παίξουν τον "μπαμπά" που θα μας δίνει χαρτζιλίκι από την επιχείρηση του.

6ον) Τα δε τελευταία χρόνια στα πλαίσια της γενικότερης αναθεώρησης των πάντων, οι νόμοι περί δια βίου μάθησης, εργαστηρίων ελευθέρων σπουδών, ΚΕΚ, ΙΕΚ, Κολλεγίων, φροντισηρίων και δεν συμμαζεύεται, άλλαξαν τόσες φορές, με αποτέλεσμα να θέλουν οι αντίστοιχοι σύμβουλοι υπουργείων "δραμαμίνες" κάθε μέρα, για να μπορέσουν να ερμηνεύσουν τόση νομολογία.

Το σίγουρο είναι ότι εκπαιδευτικές δομές τύπου εργαστηρίων ελευθέρων σπουδών, που δέχτηκαν την επιβολή του "νόμου" να συμμορφωθούν σε νέες κτιριακές προδιαγραφές και όχι μόνο, απόκτησαν όσοι ήθελαν επίσημη άδεια ως δομές της δια βίου μάθησης, με 1500 ευρώ παράβολο και αρκετές άλλες εκατοντάδες ευρώ, με δικαίωμα συμμετοχής ΜΟΝΟ στην ελεύθερη αγορά εργασίας. Ενώ τα ΚΕΚ οι γνωστές δομές που επικαρπώνονταν τόσα χρόνια τα επιδοτούμενα Ευρωπαϊκά προγράμματα, έχουν μεν πολύ αυστηρές προδιαγραφές, αλλά ΜΟΝΟ αυτές έχουν και το προνόμιο συμμετοχής τους σε επιδοτούμενα προγράμματα. Παρατηρούμε λοιπόν να συνεχίζουν με αυτό τον μονοπωλιακό τρόπο τα "κρεοπωλεία της εκπαίδευσης", αφού από τη στιγμή που ξέρει ο επιχειρηματίας πόσα θα πάρει με το κεφάλι, ξέρει και πως θα μεγιστοποιήσει το κέρδος του ανενόχλητος, χωρίς κανένα ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ που θα τον ανάγκαζε να βελτιώσει τις υπηρεσίες του έστω και στοιχειωδώς. Αλλά που τέτοιες αλλαγές στην κλασική Ελληνική επιχειρηματική κουλτούρα της πολιτικής αλητείας, που συνεχίζει να διαλύει μικρές επιχειρήσεις, τύπου ελεύθερων εκπαιδευτηρίων.

Να ξέρεις βγήκε όμως τώρα νέος νόμος, λόγω μνημονίου, που θα βάλει μια καλύτερη τάξη. Ναι πέτυχε και βάφτισε τα εργαστήρια ελευθέρων σπουδών ως κέντρα δια βίου μάθησης επιπέδου 1 και τα ΚΕΚ ως κέντρα δια βίου μάθησης επιπέδου 2. Για να δούμε σε λίγο καιρό τι ρόλο θα παίξει αυτή η διαφορά τους 2 σε 1..... Προς το παρόν βγαίνουν διάφορα προγράμματα και τα απολαμβάνουν ως δικαιούχοι μόνο τα ΚΕΚ, ενώ οι υπόλοιποι είναι υποχρεωμένοι σε μια τόσο άγρια περίοδο ύφεσης νε ζήσουν μόνο με την ελεύθερη αγορά !!!!!

ΚΑΙ ΕΡΩΤΩ: Θα έρθει εύκολα κάποιος να πληρώσει σε μένα να κάνει υπολογιστές, τη στιγμή που ξέρει ότι θα το βρει δωρεάν σε κάποιο ΚΕΚ ?????????????? Πως το δίκαιο Ελληνικό κράτος το επιτρέπει αυτό, να με βάζει να αδειοδοτούμε και να χρεώνομαι για να είμαι νομοταγής και από την άλλη μου κάνει ΑΘΕΜΙΤΟ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ ???????

Πίσω από κάθε ΚΕΚ τα τελευταία χρόνια ξεδιπλώνονται διαρκώς περιπτώσεις ΚΕΚ που πίσω από αυτά βρίσκεται ένας πολιτικός ή υπουργός ;;;;;; Είναι τυχαίο ;;;;;;;;;;;;

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Δεν υπάρχει επιχειρηματικό μέλλον στην ιδιωτική εκπαίδευση, αλλά υπάρχει μέλλον στην Ελληνική παιδεία μέσα από τις ατομικές μας προσπάθειες και βελτιώσεις  !!!!!!! Υπάρχει μέλλον στους εκπαιδευτικούς φορείς που θα έχουν πλάτες ιδιοκτητών με "οικονομική δυνατότητα και απόθεμα" να στηρίξουν αυτές τις δομές, παράλληλα όμως να είναι ιδιοκτήτες με ομάδα που θα χαρακτηρίζονται από ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΣΜΟ & ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΓΝΩΣΗ !!!!

Άλλαξαν πολλά.....

Όπως ήδη προανέφερα σε προηγούμενη ανάρτηση μου, επανέρχομαι "γκρινιάζοντας" θετικά μέσω αυτού του μικρού blog. Από το 2010 που ξεκινήσαμε αυτό το blog, σχολιάζοντας περισσότερο τα επαγγελματικά μας θέματα για τα εργαστήρια ελευθέρων σπουδών πληροφορικής, έχουν αλλάξει πάρα πολλά πράγματα μέχρι σήμερα !!! Άλλα προς το καλύτερο και άλλα προς το χειρότερο. Ένα είναι το σίγουρο, ότι η αγάπη μου για την εκπαίδευση γενικώς και ειδικώς για την "πληροφορική" ΔΕΝ άλλαξε ποτέ :-)

Άλλαξαν όμως  κάποιες θέσεις μου, καθώς τις επαναπροσδιόρισα βάσει της πανελλήνιας συγκυρίας που διανύουμε. Έτσι λοιπόν ας με συγχωρέσουν κάποιοι συνάδελφοι μου, που τυχόν διαβάσουν  και πάλι κάποιες γραμμές από παλαιότερες αναρτήσεις μας, που πιθανόν να διαφοροποιούνται  ......

Πιστεύω ακράδαντα ότι καθώς "η ζωή μας προχωράει, αυξάνονται οι εμπειρίες και γνώσεις μας, άρα επηρεάζονται οι κρίσεις μας για τα τεκταινόμενα...". Αυτό δεν σημαίνει οπισθοχώρηση κατά την ταπεινή μου άποψη, αλλά εξέλιξη=πρόοδος !!!

Που πρέπει να επικεντρώνεται καθημερινά ένας επαγγελματίας για να πετύχει ;

Κάθε επιχείρηση (μικρή ή μεγάλη δεν έχει σημασία), κινείται συνήθως σε 3 περιοχές οργάνωσης και λειτουργίας για να μπορέσει να επιβιώσει:

• Το προϊόν ή υπηρεσία
  Ουσιαστικά είναι το τεχνικό μέρος που κατέχει καλά ο κάθε ιδιοκτήτης της επιχείρησης. Είναι το κομμάτι που επικεντρώνεται η τεχνογνωσία του και που παράγει αυτό που ξέρει καλά, δηλαδή εδώ στήνει τα προϊόντα του ή σχεδιάζει τις υπηρεσίες του. Παράδειγμα ο "φούρναρης" της γειτονιάς μας, ξέρει καλά από αντίστοιχα προϊόντα παραγωγής άρτου, συνεπώς ασχολείται εδώ με την παραγωγή τους και την συσκευασία ενός άριστου προϊόντος για τον καταναλωτή του. Ο "εκπαιδευτικός" της περιοχής μας που έχει φροντιστήριο, κατέχει καλά τα εκπαιδευτικό του αντικείμενο και οργανώνει τις υπηρεσίες του, κάνοντας καθημερινά τα μαθήματα του.
  
  
• Λειτουργίες | Διαχείριση
  Ένα άλλο κομμάτι ενασχόλησης του ελεύθερου επαγγελματία - επιχειρηματία μικρού ή μεγάλου, είναι η ενασχόληση του με την οργάνωση των οικονομικών του στοιχείων και την λογιστική ροή εσόδων - εξόδων, σε συνεργασία πάντα με το λογιστήριο. Είναι επίσης το τρέξιμο σε δημόσιες υπηρεσίες.
  
  
• Marketing
  Εδώ ο επαγγελματίας που δραστηριοποιείται στην ελεύθερο χώρο αγοράς, είναι το κομμάτι που πρέπει να πακετάρει το προϊόν - υπηρεσία, με τις αντίστοιχες ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά που θέλει ο καταναλωτής μας, για να τα προωθήσει στη συνέχεια μέσα από το κατάλληλο κανάλι διανομής και τοποθέτησης τους στα κατάλληλα σημεία, με την αντίστοιχη τιμή που πρέπει να προωθηθούν. Το Marketing είναι με απλά λόγια το λαού, οτιδήποτε κάνεις για να προωθήσεις την επιχείρηση σου σε τακτική βάση !!! Είναι μια διαδικασία συνεχούς προώθησης  και όχι ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά κυκλικό γεγονός. Εδώ όμως κρύβεται το ΜΥΣΤΙΚΟ προσέλκυσης και ανεύρεσης νέων πελατών.

Και όμως γνωρίζετε ότι η πλειοψηφία των επιχειρηματιών αφιερώνει στο 1ο μέρος το 70% της καθημερινής του δραστηριότητας, στο 2ο μέρος το 20% και στο 3ο μέρος που είναι και το πιο σημαντικό μόνο το 10% !!!!

Φίλοι μου για να μπορέσει σήμερα ειδικά μια επιχείρηση να πάει μπροστά, θα πρέπει να κατανέμει τον χρόνο της, 50% στο Marketing και το υπόλοιπο 50% στα άλλα δύο, καθώς ήδη το κομμάτι του προϊόντος | υπηρεσίας οι περισσότεροι το κατέχουν πολύ καλά, για αυτό εξάλλου ξεκινάνε μια επιχείρηση. 

Είμαστε οι επιλογές μας........

Αλήθεια έχουμε αναρωτηθεί κάποιες φορές, κατά πόσο "αγαπάμε", τον εαυτό μας ;

Να σας εξηγήσω γιατί ρωτάω κάτι τέτοιο που βγάζει πιθανόν κάτι ανιαρό για την εποχή που διανύουμε. Γιατί φίλοι μου αναγνώστες για να σεβόμαστε τον εαυτό μας, θα πρέπει πάνω από όλα να σεβόμαστε και να αγαπάμε τις επιλογές του. Εμείς το κάνουμε;

Σεβόμαστε την χώρα που έχουμε αποφασίσει να μείνουμε και είναι επιλογή μας (για όσο τουλάχιστον θα είναι), την πολυσυζητημένη Ελλάδα ; 

Σεβόμαστε τις ανάγκες των συνανθρώπων μας που είναι επιλογή μας να ζούμε κοντά τους, έστω και έμμεσα αυτό τον καιρό ;

Σεβόμαστε τους κανόνες που βάζουν, οι όποιοι νομοθέτες, σε αυτή την χώρα που επιλέξαμε να μείνουμε ; Καθώς ξέρουμε όλοι από την πρώτη μικρή ομάδα που ζούμε και λέγεται οικογένεια, και πιστεύω ότι θα συμφωνήσουμε, ότι τίποτα δεν λειτουργεί  χωρίς κανόνες !

Σεβόμαστε την "χαρά" του συνανθρώπου που επιλέξαμε να ζούμε στο ίδιο καράβι μαζί του και λέγεται Ελλάδα ; Και όταν λέω χαρά, εννοώ οτιδήποτε μπορεί να οδηγήσει τον άλλο να ζήσει πιο ευτυχισμένα ή οτιδήποτε πετυχαίνει ο άλλος στη διαδρομή της ζωής του ; 

Σεβόμαστε την μιζέρια του "άλλου" που κραυγαλέα μας το δείχνει ;

Σεβόμαστε τις δικές μας ανάγκες, επιθυμίες, στόχους ή όνειρα ;

Τώρα τι θέλεις να μας πεις μέσα από όλα αυτά τα στενάχωρα ρε Ψαράκη ;

Πιστέψτε με ΔΕΝ είναι ο στόχος μου μέσα από τα γραφόμενα μου να δώσω έμφαση σε στενάχωρα συναισθήματα που τυχόν κατακλύζουν την καθημερινότητα κάποιων, ειδικά σε μια τέτοια δύσκολη περίοδο, αλλά να στείλω το μήνυμα, ΟΤΙ ΑΥΤΗ Η ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ "ΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΑΣ", ΓΙΑΤΙ "ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΑΣ", άρα αυτομάτως "πρώτα αγαπάμε καλύτερα τον ίδιο μας τον εαυτό".

Αυτή την σπουδαία φράση την άκουσα πρώτη φορά, από ένα μεγάλο για μένα δάσκαλο, που έχω καλέσει να είναι και σχολιαστής σε αυτό το blog, τον κύριο Καλογεράκη Γιάννη. Φίλοι μου, αν δεν ξεκινήσουμε πρώτα από τον ίδιο μας τον εαυτό, η "κρίση" ήρθε για να μείνει ατομικά για τον καθένα μας αυτή την φορά και να φύγει πάλι ατομικά, για κάθε ένα από εμάς που ξεκινάμε "να σεβόμαστε πρώτα τις επιλογές μας" και αυτομάτως προσαρμοζόμαστε στο όποια δεδομένα. 

Ναι τότε η κρίση χάνεται και δεν θα έχει κανένα νόημα πια για την καθημερινότητα μας....  

Πιστέψτε με είναι απλό, αλλά παράλληλα και επίπονο να το πετύχει κάποιος. Γιατί καλείται να ξεφύγει από τον κύκλο που κινείται εδώ και πάρα πολλά χρόνια και λέγεται έξω "η βολή μας". Εκεί όμως είναι και η υπέρβαση των δυνατοτήτων μας, εκεί έξω από αυτή την περιφέρεια του κύκλου που μάθαμε από τα τελευταία χρόνια να κινούμαστε, είναι και  Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !!! 

Πως θα γίνει αυτό ρε Ψαράκη, γιατί μας λες μεγάλα λόγια που δεν ξέρουμε και εσύ αν τα εφαρμόζεις; 

Θα σας πω πως θα γίνει: 

• Να ξεκινάμε κάθε πρωί την ημέρα μας κοιτώντας πρώτα τον καθρέφτη και να λέμε "πόσο πολύ εκτιμάμε αυτό που κοιτάμε", έστω και αν μας βγάζει λίγο γέλιο σαν σκέψη
• Να αρχίσουμε να σηκώνουμε τις κεραίες ενημέρωσης μας περισσότερο, είτε διαβάζοντας μια εφημερίδα, είτε διαβάζοντας ένα βιβλίο, είτε ανιχνεύοντας στο Internet πηγές ενημέρωσης σε θέματα που αγαπάμε και παράλληλα να τα κριτικάρουμε με αγαπημένους φίλους, ανταλλάσσοντας απόψεις, είτε να αρχίσουμε να ψάχνουμε κατάλληλα τοπικά σεμινάρια στην περιοχή μας, που θα μας δώσουν νέες δεξιότητες και γνώσεις, ΕΠΙΜΟΡΦΩΝΟΝΤΑΣ  αυτόν που κοιτάξαμε το πρωί στον καθρέφτη και του είπαμε πόσο πολύ τον εκτιμάμε, για αυτό του κάνουμε όλα αυτά τα δώρα !!!!
• Να μπαίνουμε πλέον σε "μαγαζιά" που θέλουμε να καταναλώσουμε χωρίς ΚΑΧΥΠΟΨΙΑ, αλλά προσπαθώντας να δείξουμε εμπιστοσύνη, στον ελεύθερο επαγγελματία που διανύει ένα μεγάλο γολγοθά στην κοινωνία που επιλέγει να συνεχίζει να ζει. Ναι πρέπει να αλλάξουμε την καταναλωτική μας συμπεριφορά, σε μια νέα λογική, με ποσοτικά μεν κριτήρια καθώς μειώνονται τα έσοδα μας, αλλά φίλοι μου έλεος και ΠΟΙΟΤΙΚΑ ΠΛΕΟΝ ΚΡΙΤΗΡΙΑ !!!! Μην ξεχνάμε όλοι ότι το "χρήμα ρέει στην τοπική κοινωνία που ζει ο καθένας και θα έρθει ξανά προς αυτόν, αν όλοι αρχίσουμε να εμπιστευόμαστε και να στηρίζουμε τον ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑ που προσπαθεί στην περιοχή του να κρατηθεί, ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ......!!!!
• Να σεβόμαστε βασικούς κανόνες που ισχύουν σε κάθε αναπτυγμένη χώρα και να θυμόμαστε ότι το κράτος ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΜΠΑΜΠΑΣ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΧΑΡΤΖΙΛΙΚΙ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΔΙΟΡΙΖΕΙ, έχει και αυτό έξοδα και αυτά πρέπει να βγουν από τους φόρους που θέτει. Αυτό είναι διαφορετικό από τη  υπάρχουσα υπερβολική συγκυρία των φόρων που μπαίνουν και δεν πρέπει να αποτελεί το άλλοθι μας για να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλο μας. ΑΠΟ ΚΑΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΠΑΝΕΚΚΊΝΗΣΗ ΑΥΤΟ ΚΡΑΤΟΣ  ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ !!!

Αλλά πέρασε η ώρα και σας κούρασα με τυχόν φιλοσοφίες, αλλά παράλληλα και προσωπικές μου ανησυχίες που έχω το θάρρος να μοιράζομαι μαζί σας.... Πριν κλείσω θα σας γράψω το εξής που μου συνέβηκε πριν λίγο που έγραφα αυτές τις σκέψεις, που δικαιολογεί τις ανησυχίες μου : "Μια κυρία δημόσιος υπάλληλος μπαίνει στον επαγγελματικό μου χώρο και ζητάει να πάρει ένα πιστοποιητικό υπολογιστών, ως επιπρόσθετο προσόν για αξιολόγηση, καθώς είναι ήδη δασκάλα εδώ και χρόνια. Στην παρατήρηση μου ότι ως δασκάλα θα ήταν καλύτερο αν θέλετε να μάθετε επί της ουσίας, θα πρέπει να διδαχθείτε παράλληλα με την λογική απόκτησης πιστοποιητικού για την δουλειά σας και άλλα εργαλεία που θα σας δώσουν την χαρά και την δυνατότητα να προσφέρετε στους μαθητές σας απίστευτες γνώσεις...... Η απάντηση ήταν, πάμε τώρα να πάρουμε το χαρτί και βλέπουμε στο μέλλον, καθώς εμένα δεν με ενδιαφέρει αφού δεν με πληρώνουν να κάθομαι να μαθαίνω τέτοια πράγματα.... Ενώ πριν τις είχα ήδη εξηγήσει ότι αν κάποιος παίρνει απλά ένα πιστοποιητικό υπολογιστών μόνο με τη λογική του δημοσίου, δεν μαθαίνει σωστά, η απάντηση σας ήταν αυτή που διαβάσατε και όχι μόνο"

Αυτός ο άνθρωπος που δυστυχώς είναι πολλοί τέτοιοι που μας επισκέπτονται καθημερινά, πιστεύετε ότι σέβεται τις επιλογές του ;;;;

Εμείς απλά θα πρέπει να δείξουμε ΥΠΟΜΟΝΗ και να συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε, εξηγώντας πρώτα ποια επιλογή θα  μας οδηγήσει έξω από τον κύκλο της βολής μας, πετυχαίνοντας την ΥΠΕΡΒΑΣΗ !!!!!

Επανέρχομαι....

Η ανάγκη έκφρασης με απλό τρόπο, μέσω αυτού του προσωπικού blog, με κάνει να θέλω να επανέλθω στο γράψιμο. Έμεινα καιρό μακριά από την έμμεση επαφή μου με φίλους, μέσω απόψεων που έχω για διάφορα θέματα, είτε της καθημερινότητας, είτε της ιδιωτικής εκπαίδευσης που είναι και το μεράκι μου.
Επανέρχομαι λοιπόν και θέλω την υποστήριξη σας για να επικοινωνούμε ελεύθερα μέσα από αυτό το σημείο, που θέλω να επισημαίνει κάθε φορά, ότι τα πάντα στη ζωή είναι ΘΕΜΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΣΜΟΥ, άσχετα αν ασκούμε ελεύθερο ή μη επάγγελμα, γιατί "ο επαγγελματισμός" είναι στάση ζωής !!