Μήπως αργήσαμε και υποκρινόμαστε ;

Μετά απο τόσους μήνες επανέρχομαι και πάλι στο blog, το μοναδικό εργαλείο που μπορούμε να εκφραστούμε, να αντιδράσουμε και να βγάλουμε τα ανάμικτα συναισθήματα που μας κυριεύουν τον τελευταίο καιρό. Θυμός, οργή, πείσμα, απογοήτευση, φόβος αλλά και δύναμη.
Τα Εργαστήρια Ελευθέρων Σπουδών (ΕΕΣ) μετά απο τεράστια αναμονή των πολιτικών εξελίξεων, μπήκαν πριν τα Χριστούγεννα σε διαβούλευση με τον φορέα που θα τους ελέξει και θα πιστοποιήσει, με στόχο την περιβόητη άδεια λειτουργία τους. Πήραν την υπόσχεση ότι πολύ σύντομα θα ξεκινήσει η διαδικασία προσαρμογής και κατάθεση φακέλου των προδιαγραφών τους για άδεια λειτουργίας των ΕΕΣ, μετά απο τόσα χρόνια ελεύθερης δράσης και παρόλα αυτά πάλι παραμένουν στον ίδιο παρονομαστή, αφού δεν υπάρχει μέχρι τώρα καμία ενημέρωση από το υπουργείο παιδείας για το θέμα αυτό.
Τι σημαίνει αυτό;
Απλά συνεχίζουν να λειτουργούν ελεύθερα επαγγελματίες που δεν στηρίζονται σε κάποιο πλαίσιο. Οι επαγγελματίες του χώρου που ξεκίνησαν να προσαρμόζονται με κτιριολογικά κόστη, βρίσκονται στον αέρα λόγω ραγδαίας εξέλιξης της ύφεσης, με κίνδυνο το κλείσιμο των επιχειρήσεων τους. Οι νέοι επαγγελματίες δεν ξέρουν τι επιχειρηματικό και οικονομικό πλάνο να ακολουθήσουν. Η παραδοσιακή νοοτροπία του "Έλληνα λαμόγιου" βρίσκει έδαφος, λόγω έλλειψης σοβαρών ελεκτικών μηχανισμών του υπουργείου παιδείας, με αποτέλεσμα να επιδεινώνονται οι παρανομίες στο χώρο εκπαίδευσης ενηλίκων.
Με αποτέλεσμα σε λίγο καιρό θα έρθει το υπουργείο παιδείας να ζητήσει ψυχρά την προσαρμογή των επιχειρήσεων στα νέα δεδομένα, χωρίς να έχει συναισθηματικές επιρροές απο την τραυματική περίοδο των μικροεπιχειρήσεων στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης, που αφανίζεται έντεχνα με αργούς ρυθμούς.
Το πιο γελείο για μένα που θέλω να καταθέσω είναι στις προδιαγραφές για άδεια λειτουργίας των ΕΣΣ, που δίνουν βασική βαρύτητα στις κτιριολογικές συνθήκες και όχι στο ανθρώπινο δυναμικό. Είναι αστείο να μιλάμε για εκπαίδευση και να νοιαζόμαστε εαν το κτίριο έχει τις σωστές διαστάσεις και ανάλογη άδεια απο την πολεοδομία για εκπαιδευτήριο, κοστίζοντας χιλιάδες Ευρώ στον επιχειρηματία και δεν κοιτάμε το γνωστικό υπόβαθρο και εμπειρία των ανθρώπων που θα εκπροσωπήσουν τέτοιες δομές.
Πολύ φοβάμαι όμως ότι φτάνουμε σε ώρα μηδέν και ειλικρινά αναρωτιέμαι όταν θα ανάψει το πράσινο φώς για αδειοδότηση των ΕΕΣ, πόσοι θα έχουν την ψυχική δύναμη να προσέλθουν για κατάθεση φακέλου..............???
Θα επανέλθω............