Αλήθεια έχουμε αναρωτηθεί κάποιες φορές, κατά πόσο "αγαπάμε", τον εαυτό μας ;
Να σας εξηγήσω γιατί ρωτάω κάτι τέτοιο που βγάζει πιθανόν κάτι ανιαρό για την εποχή που διανύουμε. Γιατί φίλοι μου αναγνώστες για να σεβόμαστε τον εαυτό μας, θα πρέπει πάνω από όλα να σεβόμαστε και να αγαπάμε τις επιλογές του. Εμείς το κάνουμε;
Σεβόμαστε την χώρα που έχουμε αποφασίσει να μείνουμε και είναι επιλογή μας (για όσο τουλάχιστον θα είναι), την πολυσυζητημένη Ελλάδα ;
Σεβόμαστε τις ανάγκες των συνανθρώπων μας που είναι επιλογή μας να ζούμε κοντά τους, έστω και έμμεσα αυτό τον καιρό ;
Σεβόμαστε τους κανόνες που βάζουν, οι όποιοι νομοθέτες, σε αυτή την χώρα που επιλέξαμε να μείνουμε ; Καθώς ξέρουμε όλοι από την πρώτη μικρή ομάδα που ζούμε και λέγεται οικογένεια, και πιστεύω ότι θα συμφωνήσουμε, ότι τίποτα δεν λειτουργεί χωρίς κανόνες !
Σεβόμαστε την "χαρά" του συνανθρώπου που επιλέξαμε να ζούμε στο ίδιο καράβι μαζί του και λέγεται Ελλάδα ; Και όταν λέω χαρά, εννοώ οτιδήποτε μπορεί να οδηγήσει τον άλλο να ζήσει πιο ευτυχισμένα ή οτιδήποτε πετυχαίνει ο άλλος στη διαδρομή της ζωής του ;
Σεβόμαστε την μιζέρια του "άλλου" που κραυγαλέα μας το δείχνει ;
Σεβόμαστε τις δικές μας ανάγκες, επιθυμίες, στόχους ή όνειρα ;
Τώρα τι θέλεις να μας πεις μέσα από όλα αυτά τα στενάχωρα ρε Ψαράκη ;
Πιστέψτε με ΔΕΝ είναι ο στόχος μου μέσα από τα γραφόμενα μου να δώσω έμφαση σε στενάχωρα συναισθήματα που τυχόν κατακλύζουν την καθημερινότητα κάποιων, ειδικά σε μια τέτοια δύσκολη περίοδο, αλλά να στείλω το μήνυμα, ΟΤΙ ΑΥΤΗ Η ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ "ΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΑΣ", ΓΙΑΤΙ "ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΑΣ", άρα αυτομάτως "πρώτα αγαπάμε καλύτερα τον ίδιο μας τον εαυτό".
Αυτή την σπουδαία φράση την άκουσα πρώτη φορά, από ένα μεγάλο για μένα δάσκαλο, που έχω καλέσει να είναι και σχολιαστής σε αυτό το blog, τον κύριο Καλογεράκη Γιάννη. Φίλοι μου, αν δεν ξεκινήσουμε πρώτα από τον ίδιο μας τον εαυτό, η "κρίση" ήρθε για να μείνει ατομικά για τον καθένα μας αυτή την φορά και να φύγει πάλι ατομικά, για κάθε ένα από εμάς που ξεκινάμε "να σεβόμαστε πρώτα τις επιλογές μας" και αυτομάτως προσαρμοζόμαστε στο όποια δεδομένα.
Ναι τότε η κρίση χάνεται και δεν θα έχει κανένα νόημα πια για την καθημερινότητα μας....
Πιστέψτε με είναι απλό, αλλά παράλληλα και επίπονο να το πετύχει κάποιος. Γιατί καλείται να ξεφύγει από τον κύκλο που κινείται εδώ και πάρα πολλά χρόνια και λέγεται έξω "η βολή μας". Εκεί όμως είναι και η υπέρβαση των δυνατοτήτων μας, εκεί έξω από αυτή την περιφέρεια του κύκλου που μάθαμε από τα τελευταία χρόνια να κινούμαστε, είναι και Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !!!
Πως θα γίνει αυτό ρε Ψαράκη, γιατί μας λες μεγάλα λόγια που δεν ξέρουμε και εσύ αν τα εφαρμόζεις;
Θα σας πω πως θα γίνει:
- Να ξεκινάμε κάθε πρωί την ημέρα μας κοιτώντας πρώτα τον καθρέφτη και να λέμε "πόσο πολύ εκτιμάμε αυτό που κοιτάμε", έστω και αν μας βγάζει λίγο γέλιο σαν σκέψη
- Να αρχίσουμε να σηκώνουμε τις κεραίες ενημέρωσης μας περισσότερο, είτε διαβάζοντας μια εφημερίδα, είτε διαβάζοντας ένα βιβλίο, είτε ανιχνεύοντας στο Internet πηγές ενημέρωσης σε θέματα που αγαπάμε και παράλληλα να τα κριτικάρουμε με αγαπημένους φίλους, ανταλλάσσοντας απόψεις, είτε να αρχίσουμε να ψάχνουμε κατάλληλα τοπικά σεμινάρια στην περιοχή μας, που θα μας δώσουν νέες δεξιότητες και γνώσεις, ΕΠΙΜΟΡΦΩΝΟΝΤΑΣ αυτόν που κοιτάξαμε το πρωί στον καθρέφτη και του είπαμε πόσο πολύ τον εκτιμάμε, για αυτό του κάνουμε όλα αυτά τα δώρα !!!!
- Να μπαίνουμε πλέον σε "μαγαζιά" που θέλουμε να καταναλώσουμε χωρίς ΚΑΧΥΠΟΨΙΑ, αλλά προσπαθώντας να δείξουμε εμπιστοσύνη, στον ελεύθερο επαγγελματία που διανύει ένα μεγάλο γολγοθά στην κοινωνία που επιλέγει να συνεχίζει να ζει. Ναι πρέπει να αλλάξουμε την καταναλωτική μας συμπεριφορά, σε μια νέα λογική, με ποσοτικά μεν κριτήρια καθώς μειώνονται τα έσοδα μας, αλλά φίλοι μου έλεος και ΠΟΙΟΤΙΚΑ ΠΛΕΟΝ ΚΡΙΤΗΡΙΑ !!!! Μην ξεχνάμε όλοι ότι το "χρήμα ρέει στην τοπική κοινωνία που ζει ο καθένας και θα έρθει ξανά προς αυτόν, αν όλοι αρχίσουμε να εμπιστευόμαστε και να στηρίζουμε τον ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑ που προσπαθεί στην περιοχή του να κρατηθεί, ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ......!!!!
- Να σεβόμαστε βασικούς κανόνες που ισχύουν σε κάθε αναπτυγμένη χώρα και να θυμόμαστε ότι το κράτος ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΜΠΑΜΠΑΣ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΧΑΡΤΖΙΛΙΚΙ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΔΙΟΡΙΖΕΙ, έχει και αυτό έξοδα και αυτά πρέπει να βγουν από τους φόρους που θέτει. Αυτό είναι διαφορετικό από τη υπάρχουσα υπερβολική συγκυρία των φόρων που μπαίνουν και δεν πρέπει να αποτελεί το άλλοθι μας για να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλο μας. ΑΠΟ ΚΑΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΠΑΝΕΚΚΊΝΗΣΗ ΑΥΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ !!!
Αλλά πέρασε η ώρα και σας κούρασα με τυχόν φιλοσοφίες, αλλά παράλληλα και προσωπικές μου ανησυχίες που έχω το θάρρος να μοιράζομαι μαζί σας.... Πριν κλείσω θα σας γράψω το εξής που μου συνέβηκε πριν λίγο που έγραφα αυτές τις σκέψεις, που δικαιολογεί τις ανησυχίες μου
: "Μια κυρία δημόσιος υπάλληλος μπαίνει στον
επαγγελματικό μου χώρο και ζητάει να πάρει ένα πιστοποιητικό υπολογιστών, ως επιπρόσθετο προσόν για αξιολόγηση, καθώς είναι ήδη δασκάλα εδώ και χρόνια. Στην παρατήρηση μου ότι ως δασκάλα θα ήταν καλύτερο αν θέλετε να μάθετε επί της ουσίας, θα πρέπει να διδαχθείτε παράλληλα με την λογική απόκτησης πιστοποιητικού για την δουλειά σας και άλλα εργαλεία που θα σας δώσουν την χαρά και την δυνατότητα να προσφέρετε στους μαθητές σας απίστευτες γνώσεις...... Η απάντηση ήταν, πάμε τώρα να πάρουμε το χαρτί και βλέπουμε στο μέλλον, καθώς εμένα δεν με ενδιαφέρει αφού δεν με πληρώνουν να κάθομαι να μαθαίνω τέτοια πράγματα.... Ενώ πριν τις είχα ήδη εξηγήσει ότι αν κάποιος παίρνει απλά ένα πιστοποιητικό υπολογιστών μόνο με τη λογική του δημοσίου, δεν μαθαίνει σωστά, η απάντηση σας ήταν αυτή που διαβάσατε και όχι μόνο"
Αυτός ο άνθρωπος που δυστυχώς είναι πολλοί τέτοιοι που μας επισκέπτονται καθημερινά, πιστεύετε ότι σέβεται τις επιλογές του ;;;;
Εμείς απλά θα πρέπει να δείξουμε ΥΠΟΜΟΝΗ και να συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε, εξηγώντας πρώτα ποια επιλογή θα μας οδηγήσει έξω από τον κύκλο της βολής μας, πετυχαίνοντας την ΥΠΕΡΒΑΣΗ !!!!!
